امتناع ورزيدند و در درگيرى كه بين آنان درگرفت ، قرامانيان سپاه مغول را تارومار و اموال آنان را تصاحب كردند . در 20 رمضان سال 675 ه بيبرس با لشكرى انبوه وارد آناطولى شد و در روز جمعه 10 ذى القعده سال 675 ه در صحراى ابلستان قشون مغول و سلجوقى را در هم شكست ، معين الدين پروانه به قيصريه و سپس به توقات گريخت . خبر شكست مغول ، اباقا را خشمگين ساخت ، مخصوصا وقتى كه دريافت تعداد كشتگان لشكر بيبرس نسبت به مغول اندك است . ازاين‌رو ، بناى ملامت و عتاب پروانه را گذاشت . و دستور به قتل عام مسلمين در بلاد بين قيساريه و ارزنة الروم داد . مغولان در عرض يك هفته بين دويست تا پانصد هزار تن از مردم بيگناه آن نواحى را به خاك هلاك افكندند . سرانجام معين الدين پروانه را هم به جرم اينكه مغولان را از آمدن بيبرس با خبر نساخته ، در آلاطاغ اعدام كردند . بعد از مرگ پروانه ، غياث الدين كيخسرو سوم قدرت را به دست گرفت . محمد بيك از طايفه قرامانيان قيام كرد و جمرى فردى بىسروپا را به سلطنت برگزيد . درگيرى بين غياث الدين كيخسرو و آنان سالها ادامه يافت تا اينكه محمد بيك در جنگ به قتل رسيد و آن بىسروپا در جنگ ديگرى به اسارت رفت و سرانجام او را كشتند . در زمان همين غياث الدين كيخسرو سوم ، گيغاتو از طرف ارغون خان برادرش ، به فرمانروايى آسياى صغير رسيد . با درگذشت اباقا و جلوس احمد تگودار ، مملكت بين غياث الدين كيخسرو سوم و پسر ركن الدين ارسلان چهارم و غياث الدين مسعود تقسيم شد . در سال 683 ه / 1282 م ، غياث الدين مسعود بر تخت نشست و غياث الدين كيخسرو كشته شد . سلطان مسعود ، پادشاهى كاملا دست نشانده بود و وزيرانش نيز مهره‌هاى مغولى بودند . گيغاتو به سال 692 ه / 1292 م به آناطولى رفت و درست در همين هنگام ، ركن الدين قليچ ارسلان پسر غياث الدين كيخسرو سوم ( برادر سلطان مسعود )